Üzeyir Hacıbəyli — bir partiturada Şərqlə Qərbi barışdıran adam
1908-ci ildə Bakıda səhnəyə qoyulan «Leyli və Məcnun» bütün müsəlman Şərqinin ilk operası idi. Onun müəllifi eyni zamanda muğamın nəzəriyyəsini də yazdı.
Bəstəkarlar
1948-ci ildə «Şur» və «Kürd Ovşarı» ilə yeni bir janr doğuldu: muğamın forma məntiqi simfonik orkestrə köçürüldü.
Fikrət Əmirov 1922-ci ildə Gəncədə, tarzən və xanəndə ailəsində doğulub. Muğamı kitabdan yox, evdən öyrənib — və bu, onun bütün yaradıcılığını müəyyən edib.
1948-ci ildə yazdığı «Şur» və «Kürd Ovşarı» əsərləri ilə Əmirov yeni janr yaratdı. Burada məsələ muğam melodiyasını orkestrə köçürmək deyil: muğamın öz forma məntiqi — şöbələrin ardıcıllığı, pərdələrin tədricən qalxması, kulminasiya və eniş — simfonik inkişafın əsasına çevrilir.
1968-ci ildə yazılmış «Gülüstan Bayatı-Şiraz» bu xəttin ən yetkin nümunəsidir.
Cəfər Cabbarlının pyesi əsasında yazılmış «Sevil» operası (1953) Azərbaycan qadınının azadlıq mövzusuna həsr olunub.
«Min bir gecə» baleti (1979) isə bəstəkarın ən çox tamaşaya qoyulan səhnə əsəridir.
Əmirovun simfonik muğamları Leopold Stokovski daxil olmaqla bir sıra tanınmış dirijorların repertuarına düşüb və dünya səhnələrində səslənib.
Bu gün «şərq-etnik» adı ilə yazılan simfonik musiqinin böyük hissəsi — istər film musiqisində, istər konsert salonunda — Əmirovun 1948-ci ildə tapdığı prinsipdən qidalanır.
1908-ci ildə Bakıda səhnəyə qoyulan «Leyli və Məcnun» bütün müsəlman Şərqinin ilk operası idi. Onun müəllifi eyni zamanda muğamın nəzəriyyəsini də yazdı.
Üzeyir Hacıbəylinin ömürlük dostu və Azərbaycan klassik musiqisinin ikinci banisi. Filarmoniya bu gün onun adını daşıyır.
Üzeyirin böyük qardaşı, Niyazinin atası. «Aşıq Qərib» operasının və Musiqili Komediya Teatrının müəllifi.